3.6.1 Calculator - sheet optimizer

3.6.1 Calculator - sheet optimizer

The Calculator – Sheet Optimizer (hereinafter referred to as the Optimizer in this manual) is a tool that automates the time-consuming calculation of sheet layout when combining jobs with different print runs. The program determines the most economical number of sheets and the corresponding page layout. Przez najbardziej ekonomiczną liczbę arkuszy rozumie się taką, dla której całkowity koszt druku jest najmniejszy.

The cost of printing includes:

• the cost of preparing the sheet for printing (preparing the printing machine, known in the industry as the press), including:
  • the cost of plates,
  • the cost of the sheets of paper needed to start printing,
  • the time needed to change plates,
  • the cost of cleaning the machine, etc.,
• the cost of printing the calculated number of sheets, at a known price per sheet.

All of the examples below assume high costs for preparing the sheet for printing, as is the case with offset printing.

In order for the Optimizer to work, you need to enter the price of a sheet of paper and the cost of preparing the sheet for printing. In the examples below, the price of a sheet has been set at 0.30 and the cost of preparing the sheet for printing at 120 (the unit is irrelevant).

How does the Optimizer work?

The Optimizer is launched in the F6 AUTOFILL panel after pressing the Calculator – sheet optimizer button.

In the first step, the Optimizer calculates the minimum number of sheets needed to accommodate all pages. This number is obtained by dividing the number of pages by the number of cells in the imposition grid. If the result of the division is not an integer, 1 is added to its integer part.

Examples

• If the number of pages to be assembled is 8 and the number of cells in the imposition grid is also 8, the minimum number of sheets needed to assemble the pages is 1.

• If the number of pages to be assembled is 8 and the number of cells in the imposition grid is 4, the minimum number of sheets is 2, because 8 ÷ 4 = 2 and there is no remainder.

• If the number of pages to be assembled is 8 and the number of cells in the imposition grid is 3, the minimum number of sheets is 3. We calculate this as follows: 8 ÷ 3 gives 2 full sheets, leaving 2 pages that require an additional sheet. In total, 2 + 1 = 3 sheets are needed.

The maximum number of sheets is equal to the number of pages to be imposed. This is equivalent to a situation where all cells in the imposition grid on the sheet are occupied by the same page.

The program calculates the printing cost for the minimum number of sheets, then increases the number of sheets by one. It then recalculates the layout and printing cost until the number of sheets reaches the maximum value.

Once the printing cost for each possible number of sheets has been calculated, the program indicates the most economical layout. The user can independently select the layout proposed for a different number of sheets.

Example 1

The following simple example shows how the Optimizer works.

For imposition, we have two single-sided files printed in quantities of 3,000 and 5,000 (8,000 in total) and a sheet with 8 imposition grid cells. In this case, it is not necessary to use the Optimizer, because it is immediately apparent that one sheet printed in 1,000 copies is sufficient to obtain the entire print run. On this sheet, 5 cells of the grid are occupied by the file with a print run of 5,000, and 3 cells by the file with a print run of 3,000. However, this example allows you to quickly understand how the Optimizer works.

After launching the Optimizer, leave only two rows and delete the rest using the right mouse button and the Remove the row from Optimizer command.

In the Print run target column, enter the circulation figures: for No. 1 – 3000, for No. 2 – 5000. These values can be entered by double-clicking on the cell or, after selecting it, by pressing the F2 key. Set the number of cells in the imposition grid on the recto side of the sheet to 8.

After pressing the Calculate (F6) key, additional columns will appear in the main table:

• TSiR – abbreviation for Table of pages and sizes; the type of data that can be presented in this column will be discussed later in this manual.
• Sheet 1 Print run: 1000.

This column shows the number of cells in the imposition grid occupied by individual PDF pages placed in successive rows of the table.

In the screenshot below:

• Page No. 1: occupies three cells of the imposition grid on Sheet 1;
• Page No. 2: occupies five cells of the imposition grid on Sheet 1.

The total number of occupied grid cells is 8, which means that there are no empty cells on the sheet.

• Overproduction pieces - the difference, expressed in units, between the Real and Target print runs.
• Overproduction % - the difference, expressed as a percentage, between the Real and Target print runs.

Summary information about the calculated layout can be found in the rows Total pieces, Grid cells free, Total pieces (+free), Total sheets, and in the special cell: Printing cost.

Grid cells free – this cell contains information about the number of imposition grid cells that will (or may) remain empty on the sheets. The row Grid cells free, in the column Sheet 1 shows the number of unused spaces on this sheet, in this case it is 0.

Grid cells free are cells whose filling with any page does not change anything except for printing an additional, oversized copy of that page. We leave it up to the user to decide what to fill the free cell on the sheet with. It can be filled with one of the pages from the sheet or with another work completely unrelated to the calculated layout.

In the visible window, the Optimizer suggests using five cells of the grid on the sheet for a print run of 5,000 copies and three cells for a print run of 3,000 copies – exactly as we expected.

The printing cost for this layout is: the cost of preparing one sheet (120) plus the cost of printing 1,000 sheets (1,000 × 0.30), i.e. a total of 120 + 300 = 420.

At the same time, the Summary of printing cost table is filled in. Subsequent rows of this table show calculations for an increasing number of sheets – from minimum to maximum.

The table columns are: Printing cost and Overproduction for a given number of sheets. The Overproduction column shows the total number of excess items and the number of unprinted items, if any. After the calculations, the row with the lowest printing costs is highlighted.

Now, in the Summary of printing cost table, select the second row, marked as Sheets (max.): 2.

The main table then shows the calculation results for two sheets.

For two sheets, the Optimizer suggests using the space as follows: all 8 cells of the imposition grid on each sheet are filled with the same job. The print runs are as follows:

• Sheet 1 – 5000 ÷ 8 = 625
• sheet 2 – 3000 ÷ 8 = 375.

The cost of this solution is calculated separately for each sheet:

• Sheet No. 1: 625 × 0.30 + 120 = 307.5
• Sheet No. 2: 375 × 0.30 + 120 = 232.5

Total printing cost: 307.5 + 232.5 = 540.

Finally, save the Optimizer settings as default (all settings except for print runs will be saved) – menu File > Save current settings as default.

Example 2

We change the number of cells in the imposition grid on the sheet to 9, i.e., one more. The workloads remain the same: 3,000 and 5,000. After calculation, we can see that the Optimizer proposes a distribution similar to the previous one (3 and 5), but the additional ninth cell of the grid remains unoccupied.

In the Summary of printing cost table, in the Overproduction column, the first row has a value of 0/1000.

This means that with this number of grid cells on the sheet, the desired print runs will be printed, but at the same time 1,000 blank forms will be created.

With two imposition sheets, the overproduction is only 10 pieces, while the printing cost is 87 higher.

Let's change the price of a sheet of paper to 1.10. With the price of paper almost four times higher, the distribution for two imposition sheets becomes slightly cheaper.

The above simple examples could basically be calculated by hand, so now we move on to the example for which the Optimizer was created.

Example 3

Example conditions: Number of grid cells on the sheet: 8 Number of works (PDF pages for imposition): 7, print runs: Job_nr1_10000.pdf – 10 000 pcs. Job_nr2_6000.pdf – 6 000 pcs. Job_nr3_13000.pdf – 13 000 pcs. Job_nr4_15000.pdf – 15 000 pcs. Job_nr5_5000.pdf – 5 000 pcs. Job_nr6_3000.pdf – 3 000 pcs. Job_nr7_3000.pdf – 3 000 pcs. Total print run: 55 000 pcs. Price of 1 sheet of paper: 0,30. Cost of preparing a sheet for printing: 120.

After launching the Optimizer, the proposed layout includes 3 imposition sheets:

Przy 3 arkuszach koszt druku wynosi: 2535,0 (7250 × 0,30 + 3 × 120), przy nadprodukcji 3000 sztuk, czyli 5%. Przy 5 arkuszach koszt druku jest większy tylko o 127,5, ale nadprodukcja wynosi 0.

Nadprodukcja 3000 sztuk niezadrukowanego papieru odpowiada 3000 ÷ 8 = 375 arkuszom.

Ostateczną decyzję o wyborze rozkładu użytkownik podejmuje samodzielnie.

Polecenia menu Optymalizatora pozwalają m.in. na zapisanie obliczeń do pliku xml, wczytanie obliczeń z pliku xml oraz zapisanie tabeli w formacie pdf.

Pozostałe elementy interfejsu Optymalizatora:

[1] Opcja Przerwij, jeżeli kolejne wyniki będą gorsze – po jej zaznaczeniu Optymalizator przerywa obliczenia, jeżeli przy zwiększaniu liczby arkuszy, przez n kolejnych kroków uzyskiwane wyniki są gorsze. Opcja ta ma szczególne znaczenie przy bardziej złożonych zadaniach, w których obliczenia mogą być czasochłonne. Wartość n użytkownik ustala samodzielnie (np. 2 lub 3). Dla liczby arkuszy, przy której obliczenia zostały przerwane, w kolumnie Koszt druku wstawiany jest znak zapytania.

[2] Opcja Włącz obliczenia w trybie szybkim – jeżeli jest zaznaczona, to przed wykonaniem obliczeń program znajdzie Największy Wspólny Dzielnik dla nakładów i odpowiednio je skoryguje.

Na przykład, zamiast liczyć dla nakładów 500, 1000 i 1500, program do obliczeń użyje wartości skorygowanych: 1 zamiast 500, 2 zamiast 1000 i 3 zamiast 1500, ponieważ NWD dla tych wartości wynosi 500.

Opcja ta znacznie skraca czas obliczeń, choć w niektórych przypadkach wyniki z użyciem NWD mogą nieznacznie różnić się od wyników bez NWD.

[3] Ostatnia opcja Korzystaj z Tabeli stron i rozmiarów pozwala wykorzystać obliczenia wykonywane przez Optymalizator do wypełnienia siatki arkuszy impozycyjnych.

Przekazywanie danych między Optymalizatorem a Impozycjonerem

Przykład 4

Tabela stron i rozmiarów jest wypełniona 12 plikami dwustronnymi o nakładach ujętych w nazwach. Wybrany jest arkusz dwustronny pełny, przekładany przez markę boczną, a liczba użytków na arkuszu wynosi 8 (4 kolumny × 2 wiersze).

Po wybraniu opcji Korzystaj z Tabeli stron i rozmiarów do tabeli Optymalizatora zostaną wczytane nazwy plików z Tabeli stron i rozmiarów wraz z numerami wierszy, które zostaną pokazane w kolumnie TSiR (skrót od Tabela stron i rozmiarów). Opcja ta jest przy uruchomieniu Optymalizatora zawsze wyłączona.

Jeżeli w nazwach plików zawarto informację o nakładzie (fraza _PRxxx_), zostanie ona odczytana i wpisana do kolumny Nakład docelowy. W przeciwnym razie kolumna Nakład docelowy zostanie wypełniona wartością 0. Wykonanie obliczeń będzie niemożliwe do czasu zmiany tej wartości i wprowadzenia prawidłowego nakładu.

Gdy w panelu F2 wybrany jest arkusz dwustronny pełny lub niepełny, do Optymalizatora wczytywane są tylko strony z wierszy nieparzystych. Strony z wierszy parzystych będą rozmieszczane na właściwych miejscach na verso arkuszy, ale nie biorą udziału w obliczeniach.

Po wybraniu opcji Korzystaj z Tabeli stron i rozmiarów element regulujący liczbę użytków na recto przyjmuje rzeczywistą wartość wynikającą z siatki użytków. Możliwość zmiany tego parametru zostaje zablokowana.

Zawartość Tabeli stron i rozmiarów nie jest importowana, jeżeli liczba użytków na arkuszu wynosi 1. W takim przypadku użycie Optymalizatora arkuszy jest nieuzasadnione, podobnie jak przy jednej stronie wczytanej do Tabeli stron i rozmiarów.

Po naciśnięciu klawisza Oblicz (F6) program wykona obliczenia, a klawisz Wypełnij arkusze stanie się aktywny. Po wybraniu przez użytkownika preferowanego rozkładu, czyli liczby arkuszy impozycyjnych, i naciśnięciu klawisza Wypełnij arkusze, arkusze impozycyjne zostaną wypełnione zgodnie z wynikami obliczeń.

W omawianym przykładzie najniższy koszt druku wynosi 2692,5 i jest osiągany przy czterech arkuszach impozycyjnych. Nadprodukcja w tym wariancie wynosi 3000 sztuk.

Okno Optymalizatora pozostaje otwarte i można je ponownie wywołać z paska zadań. W oknie Impozycjonera możliwa jest zmiana sposobu wypełniania arkuszy (kierunek, narożnik początkowy) oraz ponowne wypełnienie arkuszy. Zmiany, które spowodują, że obliczenia staną się nieaktualne, takie jak zmiana liczby kolumn, liczby wierszy lub rodzaju arkusza, skutkują automatycznym zamknięciem okna Optymalizatora.

Tabela Nakłady arkuszy – zmienna #[PR]

Obliczone nakłady są jednocześnie wpisywane do tabeli Nakłady arkuszy, którą można wywołać niezależnie od działania Optymalizatora z menu podręcznego arkuszy.

W tabeli obliczone nakłady można samodzielnie zmieniać poprzez edycję zawartości komórek lub za pomocą poleceń dostępnych w menu podręcznym.

Wartość obliczonego nakładu może być wstawiana za pomocą zmiennej #[PR] do ramki tekstowej w podpanelu RAMKI TEKSTOWE, do danych w podpanelu KODY lub w dodatkowej frazie nazwy pliku w panelu F9 OPCJE KOŃCOWE (podpanel NAZWY FINALNYCH PLIKÓW IMPOZYCYJNYCH).